Στη χώρα του Οζ

Για 289 ημέρες, όπου ξέραμε ότι θα ήμασταν, κάθε ώρα, κάθε μέρα. Στις ¹⁷ Μαΐου, θα πρέπει να φθάνουν στην Αυστραλία, και ότι ήταν όλοι γνωρίζαμε. Ο αυθορμητισμός είναι δικό μας επιτέλους! Οι ιδέες μας θα στραφούν σε όλο τον σχεδιασμό: το μήνα σε διαμέρισμα ενός φίλου στο Σίδνεϊ λιμάνι, campervan-σης μέχρι την ακτή ή εσωτερικές ... είχαμε επιλογές. Τελικά, εμείς decid ed να μοιραστούν την αγάπη ανάμεσα στους φίλους που είχαμε στο Σίδνεϊ και την οικογένεια ζει 12 ώρες μέχρι την ακτή στον Παράδεισο Surfer του. Σίδνεϊ μας εξέπληξε από την αρχή. Ψυχρός άνεμοι έπνεαν από το νερό, χτυπάει στα κόκκαλά μας μια ψύχρα ότι δεν είχε νιώσει σε μήνες. Λαμπρή χειμώνα! (Αν και κάπως απροσδόκητο, από την ηλιόλουστη Αυστραλία.) Εμείς άρπαξε ένα ταξί και κατευθύνθηκε προς το κέντρο της πόλης. Υπέροχη φίλοι μας μας επέτρεψε να μείνει στο διαμέρισμά τους κατά τη διάρκεια της παραμονής μας. Ένα υπέροχο δώρο χαιρετισμό χτύπησε την πόρτα μας με την πρώτη νύχτα, και για τα επόμενα δύο εβδομάδες, θα παίξει με τον παλαιό φίλο μαμά μου, ο Mike, και τα δύο παιδιά του, ευχάριστο, Camo και την Κέιτ. Μεταξύ ταινίες και την παραλία, γελάσαμε και έπαιξε μέχρι το ένιωσα σαν να ήταν οικογένεια. Τελικά, ξεκινήσαμε να δούμε την πραγματική μας οικογένεια, το αυτοκίνητο ένα καλό διήμερο, μέχρι την ανατολική ακτή. Έπρεπε να περάσουν τη νύχτα μεταξύ των πόλεων, και γνωρίζαμε ακριβώς που να μείνει με. Sheridan, ο 26-ετών, ο οποίος ξεκίνησε το μικρό ορφανοτροφείο σε Lalibela, Αιθιοπία, ζει στα μισά του δρόμου μεταξύ Σίδνεϊ και την οικογένειά μας στο Gold Coast. Όντας η απίστευτα είδος οικογένειας που είναι, που προσφέρονται για να μας μείνει στο σπίτι τους μεταξύ των ημερών οδήγησης. Βγάλαμε μέχρι αργά το βράδυ σε ένα εξοχικό σπίτι που βρίσκεται σε έναν μικρό λόφο που περιβάλλεται από καλλιεργήσιμα εδάφη. Θα μπορούσε να ήταν πιο γραφικό; Όπως μας τράβηγμα τσάντες μας από τον κορμό, η πόρτα άνοιξε και Σέρινταν βγήκε έξω για να μας χαιρετήσει για πρώτη φορά, ακολουθούμενη από τη μαμά, τον μπαμπά της και δύο μικρά, γούνινα σκυλιά. Έχουμε απορρόφησε την αγάπη των ζώων, καθώς δεν είχαμε είχε για τόσο πολύ καιρό, τότε κάθισε για ένα φλιτζάνι τσάι και άρχισαν να μιλούν για τη ζωή μας και το ορφανοτροφείο που νοιαζόταν τόσο πολύ για το. Ώρες αργότερα, θα σέρνεται κουρασμένο κορμί μας στο κρεβάτι και κοιμήθηκα καλά στο πρωί. Μιλήσαμε και πάλι πάνω από το πρωινό, και στη συνέχεια έπρεπε να πει αντίο μέχρι την επόμενη φορά. Συνεχίσαμε την οδήγηση για το υπόλοιπο της ημέρας μέχρι να φτάσουμε λίγο πιο έξω από τον Παράδεισο Surfer να μας καταλύματα. Αγκυροβολημένο στη μαρίνα, βάρκα μου μεγάλη-θείος του, η απέραντη Flamingo Bay, επιπλέει στα ήρεμα νερά της το λιμάνι. Εκφράζοντας την ικανοποίησή μας στο πλοίο ήταν ο αρχηγός μας-το καταπληκτικό μεγάλο θείο Ντέιβιντ, δύο μέλη του πληρώματος του, ο Bill και ο Τόνι, και δύο από τους συντρόφους μου μεγάλη-θείος του, ο Chris και Giles. Πήραμε να γνωρίζουμε ο ένας τον άλλον και στη συνέχεια διέταξε κάποια πίτσα, "μερικά" είναι μια πολύ συγκρατημένη. Την επόμενη εβδομάδα, είχαμε να αναχωρούν για μια σύντομη κρουαζιέρα μέχρι την ακτή, αλλά μέχρι τότε, συναντηθήκαμε με μερικά άλλα μέλη της οικογένειας και να θέσει τους εαυτούς μας σε μια πρώτη βάση το όνομα με τους ιδιοκτήτες των καφέ, λίγα τετράγωνα κάτω από το δρόμο. Πριν όμως το ήξερε, το πλοίο έπλεε από τη βάση στα σπάτε τα κύματα του ωκεανού. Γεμίσαμε το χρόνο μας στη θάλασσα, με ενδιαφέρουσες μνήμες, συμπεριλαμβανομένης μιας χιουμοριστική προσπάθεια σάντουιτς αποφάσεων, βραδιές μπροστά στην τηλεόραση παρακολουθώντας δύο και ενός μισού τα άτομα και το Big Bang Theory, δελφίνια και τα άλματα, παράλληλα με το τόξο, και παραβιάζοντας τις φάλαινες απόσταση αναπνοής. Όλα τελείωσε πολύ γρήγορα, αλλά η διασκέδαση δεν σταματά εκεί. Είμαστε μέλος άλλο από μεγάλη-θείους μας και η γυναίκα και το γιο του σε ένα παιχνίδι μπάσκετ, δυνατά επευφημίες. Στη συνέχεια, επισκεφθήκαμε παμπ του γιου του, ένα μεξικάνικο στιλ εστιατόριο στην καρδιά της πόλης. Την επόμενη μέρα, εμείς βαμμένα μετάξι γραβάτα και βαμμένα με μεγάλη-θεία μας Αμμώδης, δημιουργός extraordinaire. Αργότερα το απόγευμα, θα ψωνίσει με τον ξάδερφο μας και η μαμά της σε ένα κατάστημα με τις μεγαλύτερες πωλήσεις που έχω δει ποτέ. Θα παρακολουθήσει επίσης μια ιπποδρομία με τον ξάδελφό μου μαμά του, τη σύζυγό του, και την κόρη. Πήραμε ένα μικρό διάλειμμα από την οικογένεια για άλλη μονάδα κάτω στο Σίδνεϊ για μια έκπληξη για τα γενέθλιά του Beck, διάστημα κατά το οποίο επισκεφθήκαμε τον Mike και την οικογένειά του και πάλι. Ήμασταν λυπηρό να πρέπει να πούμε αντίο σε αυτά, αλλά και περισσότερες ημέρες από τον ενθουσιασμό μας περίμεναν την επιστροφή μας στην Χρυσή Ακτή, συμπεριλαμβανομένου ενός πεζοπορώ σε μια φυσική γέφυρα με υπέροχο φίλο του θείου μου και της συζύγου του. Πολύ καιρό πριν, ένας καταρράκτης που ρέει πέρα από το στόμα του σπηλαίου κατέρρευσε οροφή του σπηλαίου, δημιουργώντας μια γέφυρα που μοιάζει με δομή και μια πισίνα ιδανική για κολύμπι το καλοκαίρι. Κατά τη διάρκεια της πίσω με το αυτοκίνητο από τη γέφυρα, σταματήσαμε σε μια υπέροχη πόλη, όπου πήραμε κάποια ουράνια σαπούνι και χειροποίητα κεραμικά κούπες. Ο χρόνος που απομένει στην Αυστραλία εξαφανίστηκε σε κλάσματα του δευτερολέπτου, φαίνεται. Βρεθήκαμε κοντά σε ημερομηνία που αναχωρούν μας πάρα πολύ σύντομα, ακόμη και μετά από δύο εβδομάδες παράταση. Η ημέρα πριν από τον τίτλο πίσω στην ακτή για την πτήση μας από Σίδνεϊ προς Ώκλαντ, γιορτάσαμε τα γενέθλια μας ξάδελφος του και είπε αντίο μας στην οικογένεια. Στην τελική μετάδοση, σταματήσαμε για μια τελευταία φορά να επισκεφθεί με Σέρινταν και την οικογένειά της. Αυτή τη φορά, όμως, θα αποτολμήσει να μικρής τους πόλης. Θα μπορούσα να περιέχει μόλις τον ενθουσιασμό μου όταν ανακάλυψα ότι Σέρινταν εργαστεί σε έναν κινηματογράφο και ότι επρόκειτο να δουν Eclipse! Παρά τα νέα θαύματα που έχω για τον κόσμο και μια διευρυμένη άποψη της περιπέτειας, οι ανέσεις του σπιτιού είναι πάντα ευπρόσδεκτη. Η μαμά μου βρήκε τον ουρανό της στο Φεστιβάλ τσίλι, όπου ανακάλυψε ένα τσίλι για να κάνουν-από όλους τους άλλους. Για την αλήθεια σε αυτό, θα πρέπει να περιμένουμε και να δούμε ... Έμμα και ο Josh έτρεξε από τις καρδιές τους με τα σκυλιά, και με επιτυχία οι ίδιοι κουραστεί από τον ύπνο, τόσο οι ίδιοι και τα σκυλιά. Η τελευταία έγινε δεκτή με ικανοποίηση από τον Σέρινταν και οι γονείς της. Το επόμενο πρωί, έχουμε τελειώσει με το αυτοκίνητο μας στο Σίδνεϊ. Είχαμε στην Αυστραλία περισσότερο από ό, τι είχαμε ήταν σε οποιαδήποτε χώρα στο ταξίδι, και όμως, είχε περάσει τόσο γρήγορα όπως κάθε άλλη. Αφήσαμε Σίδνεϊ σε μια γλυκόπικρη διάθεση. Η μαγεία της Νέας Ζηλανδίας μας περίμενε στο τέλος της πτήσης μας, και αυτό δεν ήταν κάτι που να είναι για μελαγχολία., Όμως, η διαμονή μας με τους φίλους και την οικογένεια ήταν χίλιες φορές μεγαλύτερη από ότι περιμέναμε. Λοιπόν, ένας ακόμη λόγος για να έρθει πίσω

~ Βουλευτού